co widać z okna biedaków
zapraszam na nasze strony

Wspólnota Chleb Życia

Żyjemy z ludźmi ubogimi wokół Chrystusa w Eucharystii,starając się pomóc im wyjść na prostą.
Prowadzimy domy dla ludzi bezdomnych, fundusz stypendialny, przedszkole, świetlicę dla młodzieży na wsi.

przejdź

Skarby Prababuni

Prowadzimy przetwórnię i szwalnię dając pracę bezrobotnym kobietom na wsi w Świętokrzyskim. Pyszne, tradycyjne przetwory i oryginalna bielizna.


przejdź

Katolelementarz

W co wierzą katolicy, jak się modlą, rozważania, filmy, audio.






przejdź

Intencje modlitwy

Tutaj można wpisać prośby o modlitwę. Dwa razy w tygodniu odprawiana jest w tych intencjach msza  św.




przejdź

Wiadomości 43 lipiec 2019

wdowi grosz

Jeden z naszych księży, który od jakiegoś czasu jeździ, jak my mówimy “na handel” czyli objeżdża z ekipą wioski i sprzedaje używaną odzież, powiedział mi dzisiaj: “My, księża, nie zdajemy sobie sprawy, jakie kłopoty mają nieraz ludzie.”
Dotknął biedy, ubogich, którzy od nas kupują za grosze, słucha, pociesza.  Pewnie nie dotyczy to wszystkich księży, stwierdzenie było zbyt ogólne, ale także dotyczy  nie tylko księży. Gdybyśmy więcej o sobie wzajemnie wiedzieli, lepiej byśmy się rozumieli.
Nasza ekipa: ks.Jacek, Inżynier i Mikołaj-lat 16-gościła dzisiaj w Pińczowie, na zaproszenie tamtejszego Proboszcza. Wyjechali o 4 rano, cały dzień sprzedawali przetwory, parafianie składali datki. Skromni ludzie starali się kupić chociaż słoiczek, żeby dołożyć swoją cegiełkę. Jak bardzo cenne są te pieniądze, bo pochodzą nie tylko

czytaj dalej...

wstyd

Spotykam ludzi, którzy się wstydzą. Nie tego, że zrobili coś złego. Tego, że zrobili coś dobrego. Począwszy od uczniów, którzy wstydzą się porządnie uczyć i zachowywać, po dorosłych, którzy ukrywają przed innymi, że komuś pomagają, nikogo nie wykorzystują, porządnie pracują. Wielu mieszkańców naszych domów jest dołowanych przez cwaniaków, którzy wykpiwają rzetelność i uczciwość. Może by jakaś akcja/ nie znoszę akcyjności/ i koszulki z napisem: “staram się być przyzwoity” albo: “uczciwość jest cool.” Ale to nie takie proste, mimo, że żyjemy w demokracji. Każda chwila wymaga od nas wyboru. A pokus się namnożyło. I nacisków też. To ryzykowne być wiernym zasadom. Inaczej niż w czasach komunizmu, ale czasami bardzo.
Załatwić sobie coś, czy na to zapracować? Tylko jak wszyscy zechcą załatwiać

czytaj dalej...

dom

Grypa i zmęczenie. Dzisiaj byłam w Łodzi na debacie Tygodnika Powszechnego o braterstwie, solidarności i ekonomii. Wróciłam przed chwilą. Wszystko w porządku, w domach spokój, nawet psy i kot nakarmione, a w świetlicy dla młodzieży szyby całe. Dzielna Ewelina z naszego domu dla samotnych matek trzyma tam porządek.  Powrót do domu. Z innego świata. Ani lepszego, ani gorszego. Po prostu innego. Tylko czy te dwa światy spotkają się kiedyś?
Nasze domy są takim miejscem, w którym siadają razem  do stołu książę i żebrak. Dosłownie. I okazuje się, że jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni. Bezdomność to nie tylko brak dachu nad głową. To przeświadczenie, że nie  jestem nikomu potrzebny, nikt na mnie nie czeka i ja nie czekam na nikogo. Ilu takich

czytaj dalej...

zysk i strata

Johny Halliday śpiewał kiedyś   o tym, że przez całe swoje życie zapominał żyć. /j’ai oublie de vivre/. Chrystus mówi trochę podobnie: Cóż przyjdzie człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na duszy swej poniósł szkodę?

Ta szkoda na duszy, to może pustka powstała dlatego, że nie mamy już czasu na spokojne spojrzenie w niebo, uśmiech do życia, a nawet nie zauważamy, że nasze dzieci wyrosły i pies osiwiał na pysku. W pogoni za życiem tracimy życie, które jest tu i teraz, w chwili obecnej. Tajemnica poetów i świętych polega chyba na tym, że potrafią patrzeć  i widzieć. I dzieci też.

W naszym naprawianiu świata też istnieje pokusa, żeby gnać do przodu i mieć efekt. Najlepiej przeliczalny na walutę. Zszywanie

czytaj dalej...

cerowanie Świata

 notatki z tego bloga

Dobro jako choroba zakaźna

kontynuacja wpisów z lat 2012-2014 

sposób na cholernie szczęśliwe życie

wywiad z B.Strzelczykiem i P.Żyłką

Odłóż tę książkę i zrób coś dobrego

rozmowa z B.Strzelczykiem i P.Żyłką